Zastanawiasz się nad ekspansją we Włoszech? Rekrutacja i zatrudnianie pracowników w tym kraju to coś więcej niż tylko znalezienie odpowiednich kandydatów. Wymaga to bowiem dogłębnego zrozumienia lokalnego rynku pracy oraz ścisłego przestrzegania włoskiego prawa pracy. W tym artykule dowiesz się więcej o tym, jak prowadzić rekrutację i zarządzać zasobami ludzkimi we Włoszech.
Jakie są główne trendy na rynku pracy we Włoszech?
Rok 2021 przyniósł wiele zmian dla firm i ich pracowników na całym świecie. W tym okresie przedsiębiorstwa musiały szybko dostosować się do sytuacji związanej z pandemią COVID-19, która radykalnie zmieniła sposób prowadzenia działalności.
Z konieczności wszyscy przeszli na kontakty wirtualne. Teraz, gdy ludzie lepiej znają Zoom, Teams i podobne platformy, wideokonferencje stały się realną alternatywą dla spotkań twarzą w twarz.
Trwająca konieczność zachowania dystansu społecznego w najbliższej przyszłości sprawiła, że wiele osób zaczęło korzystać z wirtualnych form komunikacji i uważa je za odpowiednie do wszelkich celów – od rozmów kwalifikacyjnych po konsultacje medyczne.
Zarówno pracodawcy, jak i pracownicy dostrzegli tę zasadniczą zmianę w naszym stylu życia i prowadzeniu działalności gospodarczej. Aspekty te należy uwzględnić w strategiach rekrutacyjnych.
W miarę jak firmy rozważają różne opcje pozwalające utrzymać sukces w obecnej sytuacji gospodarczej, procesy wirtualne i zautomatyzowane będą nadal odgrywać istotną rolę w procesach rekrutacyjnych.
Oto pięćgłównych trendów na rynku pracy we Włoszechw 2023 roku:
- Przyspieszone przenoszenie procesów rekrutacyjnych z kanałów tradycyjnych do internetowych
- Wzrost automatyzacji procesów rekrutacyjnych
- Wzrost globalnego pozyskiwania talentów
- Inwestycja w jakość obsługi kandydatów
- Budowanie wizerunku pracodawcy z naciskiem na zdolność dostosowywania się i odporność biznesową
Jakie przepisy prawa pracy obowiązują we Włoszech?
Włoskie prawo pracy zawarte jest w kilku aktach prawnych. Do najważniejszych należą:
Włoska konstytucja
Artykuł 1, który definiuje Włochy jako „republikę demokratyczną opartą na pracy”, jest prawdopodobnie artykułem najlepiej znanym wszystkim Włochom. Oprócz tej istotnej zasady w Konstytucji znajdują się jednak również inne znaczące odniesienia prawne dotyczące pracy. Wiele przepisów zawartych w tytule III włoskiej Konstytucji ( Stosunki gospodarcze) dotyczy tematu pracy. Najważniejsze artykuły, na które należy zwrócić uwagę, to: Oto najważniejsze artykuły:
Art. 35: chroni dzieła we wszystkich ich formach i zastosowaniach.
Art. 36: dotyczy wynagrodzenia proporcjonalnego do ilości i jakości pracy oraz do czasu pracy.
Art. 37 stanowi, że kobiety mają takie same prawa jak pracownicy oraz, za taką samą pracę, takie samo wynagrodzenie.
Art. 38: przewiduje pomoc społeczną i świadczenia alimentacyjne dla obywateli niezdolnych do pracy.
Art. 39: gwarantuje wolność zrzeszania się w związkach zawodowych.
Art. 40: gwarantuje prawo do strajku.
Art. 41: gwarantuje swobodę prywatnej inicjatywy gospodarczej, tj. swobodę prowadzenia działalności gospodarczej; w niektórych przypadkach przeszkody są znaczne ze względu na przepisy sprzyjające pracownikom oraz przeniesienie ciężaru dowodu na pracodawcę.
Statut pracowniczy we Włoszech
Ustawa nr 300/70 można uznać za najważniejsze i najbardziej wyczerpujące źródło przepisów dotyczących praw pracowników. Ustawa ta nosi tytuł „Przepisy dotyczące ochrony wolności i godności pracowników, wolności związkowej i działalności związkowej w miejscu pracy oraz przepisy dotyczące zatrudnienia”. Stanowi ona zatem prawdziwy przewodnik dla pracowników i pracodawców.
Ustawa składa się łącznie z 41 artykułów, podzielonych na 6 tytułów obejmujących następujące zagadnienia:
Po pierwsze: wolność i godność pracowników
Po drugie: swoboda zrzeszania się w związkach zawodowych
Po trzecie: działalność związkowa
Część czwarta: Przepisy różne i ogólne
Punkt piąty: Umiejscowienie
Punkt szósty: Przepisy końcowe i karne
Jest to bez wątpienia bardzo obszerne źródło prawa i mimo że zostało uchwalone 50 lat temu, nadal stanowi jeden z głównych punktów odniesienia w kwestiach dotyczących prawa pracy.
Ustawa nr 604/66
W tym miejscu omówimy konkretnie przepisy dotyczące drażliwego tematu zwolnień indywidualnych. Jest to zagadnienie skomplikowane zarówno pod względem ludzkim, jak i prawnym, ponieważ na przestrzeni lat nakładały się na siebie różne przepisy prawne.
Oto najważniejsze punkty:
– Zakaz zwolnienia bez uzasadnionej przyczyny.
– Zakaz dyskryminacyjnego zwolnienia.
Należy podkreślić, że sama ustawa nr 604/66 przewiduje możliwość zwolnienia bez uzasadnionej przyczyny, ale nie nakłada obowiązku przywrócenia do pracy, przewidując zamiast tego odszkodowanie pieniężne. Natomiast przywrócenie do pracy jest przewidziane w art. 18 Kodeksu pracy, ale dotyczy wyłącznie przedsiębiorstw zatrudniających ponad 15 pracowników.
Ustawa nr 223 z 1991 r.
Wciąż zajmujemy się zwolnieniami, ale tym razem skupiamy się na zwolnieniach grupowych i poruszamy następujące tematy.
- Fundusz na wypadek zwolnień
- Mobilność
- Metody zwalczania bezrobocia
- Wdrażanie dyrektyw europejskich
- Rozpoczęcie prac
Kwestie, którym ustawa ta poświęca najwięcej uwagi, dotyczą zatem wszystkich nadzwyczajnych środków uzupełniających wynagrodzenia, mających na celu wsparcie pracowników, a także głównych przepisów, które należy wdrożyć w przypadku zwolnień grupowych.
Ustawa Treu (196/97)
Jest to ustawa, która wprowadziła pierwsze formy elastycznej pracy we Włoszech w celu zwalczania bezrobocia.
Ustawa bezpośrednio reguluje kwestie dotyczące niektórych instytucji, takich jak praktyki zawodowe i praca tymczasowa, zawierając przepisy dotyczące przyszłych aktów prawnych oraz inne postanowienia odnoszące się do negocjacji społecznych. W sposób bardziej kompleksowy reguluje ona kwestię pracy na rzecz społeczeństwa oraz wprowadza umowę o skoordynowanej i ciągłej współpracy oraz umowę projektową.
Ustawa Biagiego (z dnia 30 marca)
Podsumowując główne elementy i nowości w stosunku do ustawy Treu, można stwierdzić, że są to następujące zagadnienia:
- Elastyczność umów o pracę
- Umowy na dostawy
- Umowy o praktykę zawodową
- Umowy o wstawianie treści
- Skoordynowana i stała współpraca
O czym należy pamiętać w przypadku pracowników zagranicznych we Włoszech?
Obywatele Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii nie potrzebują wizy, aby podjąć pracę we Włoszech.
Osoba niebędąca obywatelem UE musi:
- Wiza
- Zezwolenie na pracę
- Zezwolenie na pobyt w ciągu ośmiu dni od wjazdu do Włoch
Zrozumieć system płac we Włoszech
System płacowy i podatkowy we Włoszech różni się od systemów obowiązujących w wielu innych krajach europejskich, co sprawia, że poruszanie się po włoskim otoczeniu regulacyjnym stanowi wyjątkowe wyzwanie.
Aby prawidłowo i zgodnie z przepisami prowadzić obsługę płac we Włoszech, konieczne jest dogłębne zrozumienie przepisów regulujących rozliczanie wynagrodzeń i sprawozdawczość w tym zakresie.
Waluta
Euro ( EUR) jest oficjalną walutą Włoch.
Cykl rozliczeniowy
We Włoszech nie ma określonych wymagań dotyczących częstotliwości wypłat wynagrodzeń. Do każdej wypłaty należy dołączyć odcinek wypłaty zawierający szczegółowy wykaz potrąceń. Pracodawcy mogą wypłacać wynagrodzenia czekiem lub przelewem na konto bankowe.
Podatek dochodowy
Podmioty gospodarcze we Włoszech podlegają podatkowi dochodowemu w wysokości 24% oraz regionalnemu podatkowi od produkcji w wysokości 3,9%. Podmioty nieprowadzące działalności operacyjnej podlegają stawce podatku od osób prawnych w wysokości 34,5%.
Od 1 stycznia 2022 r. krajowe stawki podatku dochodowego od osób fizycznych we Włoszech oraz minimalne i maksymalne kwoty rocznego dochodu dla poszczególnych przedziałów podatkowych są następujące:
- Do 15 000 euro: 23%
- 15 001–28 000 EUR: 25%
- 28 001–50 000 EUR: 35%
- Ponad 50 000 euro: 43%
Władze regionalne i gminne pobierają dodatkowy podatek dochodowy w wysokości do 3,33% w przypadku regionów i do 0,9% w przypadku gmin.
Zgodnie z włoskimi przepisami dotyczącymi wynagrodzeń wszystkie wynagrodzenia, podatki i składki na ubezpieczenie społeczne muszą zostać wykazane w rocznym dokumencie zwanym Certificazione Unica dei Redditi (CUD). Do 28 lutego każdego roku pracodawcy mają obowiązek przekazać wszystkim pracownikom dwa oryginalne egzemplarze dokumentu CUD za poprzedni rok rozliczeniowy.
Każdego roku Ministerstwo Finansów publikuje nowy wzór CUD w związku z wprowadzeniem nowych przepisów podatkowych.
Składki na ubezpieczenie społeczne we Włoszech
Pracownicy i pracodawcy opłacają składki na system ubezpieczeń społecznych, z którego finansowane są programy socjalne, takie jak emerytury i renty, świadczenia z tytułu niezdolności do pracy, świadczenia z tytułu zwolnienia lekarskiego, urlopu macierzyńskiego i rodzicielskiego, odszkodowania z tytułu wypadków przy pracy oraz zasiłki dla bezrobotnych. Narodowa Służba Zdrowia jest finansowana oddzielnie z podatków ogólnych.
Zasadniczo pracodawcy odprowadzają 35% wynagrodzenia brutto. Stawki składek pracowniczych różnią się w zależności od kategorii zatrudnienia, ale zazwyczaj wynoszą 10% wynagrodzenia brutto.
Wakacje we Włoszech
We Włoszech obchodzonych jest 12 świąt państwowych, które zazwyczaj traktowane są jako płatny urlop dla pracowników:
- Nowy Rok
- Święto Trzech Króli
- Wielkanoc
- Poniedziałek Wielkanocny
- Dzień Wyzwolenia
- Święto Pracy
- Data proklamacji Republiki
- Święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
- Dzień Wszystkich Świętych
- Święto Niepokalanego Poczęcia
- Boże Narodzenie
- Dzień św. Szczepana
- Każda miejscowość obchodzi również jedno dodatkowe święto ku czci swojego patrona.
Pracownicy otrzymują wynagrodzenie za dodatkowy dzień, jeśli święto państwowe przypada w weekend, a pracownicy, którzy muszą pracować w święto, otrzymują wynagrodzenie za nadgodziny.
Jeśli mają Państwo jakiekolwiek pytania dotyczące rozliczania wynagrodzeń we Włoszech lub potrzebują Państwo pomocy przy realizacji projektu rekrutacyjnego, prosimy o kontakt.
