Rekrutacja w Brazylii
Brazylia , jako największy i najbardziej zaludniony kraj Ameryki Południowej, pozostaje atrakcyjnym rynkiem dla zagranicznych firm pragnących rozszerzyć swoją działalność w regionie Ameryki Łacińskiej. Ze względu na obowiązujące tam rygorystyczne przepisy prawa pracy, które faworyzują pracowników, założenie i prowadzenie działalności gospodarczej w tym kraju może być skomplikowanym procesem. Rekrutacja w Brazylii wymaga zrozumienia specyficznych cech tamtejszego rynku pracy, przepisów prawa pracy oraz niuansów kulturowych.
Zrozumienie przepisów prawa pracy
- Prawo pracy: W Brazylii obowiązują kompleksowe przepisy prawa pracy (CLT – Konsolidacja przepisów prawa pracy), które regulują kwestie umów o pracę, czasu pracy, urlopów, świadczeń, procedur rozwiązywania umów oraz praw pracowników.
- Zezwolenia na pracę: W przypadku zatrudniania obcokrajowców należy zadbać o przestrzeganie przepisów dotyczących wiz i zezwoleń na pracę.
Kwestie kulturowe
- Kultura organizacyjna: W brazylijskich miejscach pracy często dużą wagę przywiązuje się do relacji międzyludzkich, hierarchii oraz szacunku dla autorytetów. Kluczowe znaczenie ma budowanie zaufania i dobrych relacji.
- Styl komunikacji: Brazylijczycy zazwyczaj komunikują się w sposób pośredni i cenią sobie bezpośrednie kontakty. Ważne jest zrozumienie mowy ciała i sygnałów niewerbalnych.
- Język: Językiem urzędowym jest portugalski. Chociaż znajomość języka angielskiego staje się coraz powszechniejsza, zwłaszcza w międzynarodowych firmach, wielu kandydatów może preferować komunikację w języku portugalskim.
Kanały rekrutacyjne
- Portale i strony internetowe z ofertami pracy: Popularne portale z ofertami pracy, takie jak Catho, Vagas i LinkedIn, są powszechnie wykorzystywane do publikowania ogłoszeń o pracy.
- Media społecznościowe: Platformy społecznościowe, zwłaszcza LinkedIn, są cennym narzędziem do nawiązywania kontaktów i docierania do potencjalnych kandydatów.
Wykształcenie i poziom umiejętności
- System edukacji: Zapoznaj się z lokalnym systemem edukacji oraz równoważnością stopni naukowych i certyfikatów. Brazylijskie uczelnie, takie jak Uniwersytet w São Paulo (USP) i Federalny Uniwersytet w Rio de Janeiro (UFRJ), cieszą się dużym uznaniem.
- Umiejętności techniczne: Obserwuje się rosnące zainteresowanie umiejętnościami technicznymi i cyfrowymi. W branżach takich jak informatyka, inżynieria i finanse istnieje duże zapotrzebowanie na wykwalifikowanych specjalistów.
Jakie przepisy prawa pracy obowiązują w Brazylii?
Przepisy sprzyjające pracownikom
Brazylijskie przepisy dotyczące zatrudnienia są zazwyczaj korzystniejsze dla pracowników. Zgodnie z konstytucją federalną tygodniowy czas pracy w Brazylii nie powinien przekraczać 44 godzin, a dzienny – najlepiej 8 godzin. Pracownicy, którzy pracują dłużej niż 8 godzin dziennie, mają prawo do wynagrodzenia za nadgodziny.
W Brazylii istnieją dwa główne systemy zatrudnienia:
- System zatrudnienia pracowników (przepisy dotyczące CLT)
- System zatrudniania niezależnych wykonawców opiera się na modelu PJ
- Różnice między systemem Pessoa Jurídica (PJ) a systemem CLT (Consolidação das Leis do Trabalho)
Ogólnie rzecz biorąc, główna różnica między umową CLT a umową PJ polega na charakterze relacji zawodowej między zleceniodawcą a pracownikiem.
W ramach systemu CLT pracownik korzysta z świadczeń pracowniczych zapewnianych przez firmę. Wynagrodzenie netto jest niższe, ponieważ pobierane są stałe potrącenia, takie jak podatek dochodowy (IRPF) i składki na ubezpieczenie społeczne (INSS).
W systemie PJ pracownik otrzymuje wyższe wynagrodzenie netto, nie przysługują mu żadne świadczenia poza tymi, które zostały uzgodnione w umowie, a ponadto sam odpowiada za opłacanie podatków.
Innymi słowy, różnica między tymi dwoma systemami polega na tym, że w ramach CLT istnieje związek między pracownikiem a pracodawcą, przy czym ten pierwszy, po zatrudnieniu, jest uznawany za pracownika lub współpracownika. Osoby wykonujące zawody w ramach systemu PJ określane są mianem osób prowadzących działalność na własny rachunek. Nie są one powiązane z żadną firmą, a zawierają z nią jedynie umowę o świadczenie usług.
Główne prawa CLT to:
- Karta pracy podpisana przez pracodawcę
- Płatny urlop
- Ubezpieczenie od bezrobocia w przypadku zwolnienia
- FGTS (Fundusz odpraw)
- INSS (Krajowy Instytut Ubezpieczeń Społecznych)
- trzynasta pensja
- Czas pracy do 44 godzin tygodniowo
Jeśli chodzi o świadczenia, warto wymienić trzynastą pensję, dodatek urlopowy oraz dodatek za dni świąteczne.
Pracodawcy są zobowiązani do odprowadzania 8% wynagrodzenia pracownika na Fundusz Odpraw (FGTS), z którego pracownicy mogą skorzystać w przypadku rozwiązania stosunku pracy. Ponadto pracodawcy mają obowiązek wypłacić trzynastą pensję, która odpowiada wysokości jednego miesięcznego wynagrodzenia i jest wypłacana w dwóch ratach, zazwyczaj w listopadzie i grudniu.
Jednocześnie przepisy dotyczące urlopu wypoczynkowego w Brazylii są dość specyficzne. Po upływie roku pracy pracownicy mają prawo do 30 dni urlopu wypoczynkowego. Mogą oni wykorzystać te dni w całości lub podzielić urlop na trzy okresy: jeden trwający co najmniej 14 dni oraz dwa kolejne trwające co najmniej 5 dni. Ponadto pracownicy mają możliwość otrzymania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane dni lub sprzedania maksymalnie 10 dni urlopu.
Wreszcie należy pamiętać, że ze względu na przepisy sprzyjające pracownikom przy podejmowaniu decyzji o zwolnieniu należy liczyć się z możliwością wniesienia pozwu lub nałożenia kar. Posiadanie pisemnej umowy o pracę zapewni większą przejrzystość i pozwoli uniknąć niektórych nieporozumień.
Wręcz przeciwnie, osoba zatrudniona na podstawie umowy PJ korzysta z ochrony wynikającej z formalnej umowy, obejmującej gwarancje w zakresie ubezpieczenia społecznego, ale nie ma praw pracowniczych (zob. prawa wynikające z umowy CLT). Jednakże perspektywa wyższego wynagrodzenia i pewnej elastyczności (brak podporządkowania pracodawcy).
- Umowa o świadczenie usług profesjonalnych zostanie zawarta między firmą a specjalistą w formie umowy cywilnoprawnej, a nie umowy o pracę, ponieważ nie podlega ona przepisom ustawy o pracy (CLT).
- Na początku umowy podano informacje dotyczące stron: opis wykonywanej pracy oraz oczekiwania wobec specjalisty; liczbę dostaw, które specjalista zrealizuje w ciągu miesiąca, oraz kwotę wynagrodzenia za te dostawy.
- W trosce o bezpieczeństwo obu stron w przypadku przedterminowego rozwiązania umowy może zostać nałożona kara umowna.
- Firma powinna wydrukować podpisaną umowę w celu udokumentowania i podpisania zobowiązania dotyczącego świadczenia usług.
O czym należy pamiętać w przypadku pracowników zagranicznych?
W przypadku następujących kategorii osób niebędących obywatelami Państwa firma będzie musiała przeprowadzić weryfikację uprawnienia do podjęcia pracy:
- Mieszkańcy przebywający tu krótkoterminowo
- Długoletni mieszkańcy
- Osoby posiadające pozwolenia na pracę
Twoja firma będzie odpowiedzialna za bezpośredni kontakt z władzami brazylijskimi w celu sprawdzenia statusu paszportu i wizy pracownika. Następnie należy zweryfikować autentyczność uzyskanej wizy i pozwolenia na pracę w Brazylii oraz porównać je z brazylijskimi przepisami dotyczącymi prawa pracy, podatków i imigracji.
Aby podjąć pracę w Brazylii, wszyscy obcokrajowcy– niezależnie od tego, czy są nowymi pracownikami, czy przenoszą się tam – muszą posiadać wizę lub zezwolenie na pracę.
Pracownicy niebędący obywatelami Brazylii, którzy chcą pozostać w tym kraju, muszą uzyskać pozwolenie na pobyt oprócz wizy pracowniczej.
Jeśli dana osoba posiada już wizę turystyczną, musi opuścić kraj, a następnie złożyć wniosek o wizę pracowniczą w swoim kraju pochodzenia. Pracownicy potrzebują pomocy pracodawcy, aby zakończyć proces ubiegania się o wizę pracowniczą i zezwolenie na pracę; nie mogą tego zrobić samodzielnie.
Twój pracownik może pozostać w Brazylii przez dłuższy czas na podstawie wizy pracowniczej. Większość pracowników ubiega się w Brazylii o wizę pracowniczą typu VITEM V.
Wizę pracowniczą typu VITEM V w Brazylii można uzyskać, spełniając następujące warunki:
- Co najmniej dziewięć lat nauki oraz dwa lata odpowiedniego doświadczenia zawodowego w tej dziedzinie.
- Odpowiedni dyplom ukończenia studiów wyższych oraz roczne doświadczenie zawodowe; LUB
- Brak odpowiedniego doświadczenia, ale posiadanie odpowiedniego dyplomu studiów podyplomowych.
